Review: Timo Tolkki’s Avalon – Angels of the Apocalypse

Geschreven & Foto’s door: Sharik “MCSharQ”

Angelsoftheapocalypse

Soms ben je gewoon heel erg benieuwd naar het nieuwe album, hoe zou de opvolger zijn van de eerste plaat.
Dit had ik dus bij Timo Tolkki’s Avalon Angels of the Apocalypse.
Het eerste album, The Land of New Hope, was onwijs goed en bracht beetje het oude Avantasia terug.
Zangers, zangeressen en muzikanten werden door Timo bij elkaar gebracht om een meesterwerk af te leveren.
Maar hoe ga je dit dan nog tippen? Gelukkig had hij snel de oplossing! Gewoon doorgaan met het concept en ook dit keer is het wederom gelukt.

Vocalen waren al snel toegevoegd aan het project.
Simone Simons (Epica)
Floor Jansen (Revamp/Nightwish)
Fabio Lione (Rhapsody on Fire)
Elize Ryd (Amaranthe)
David DeFeis (Virgin Steele)
Zachary Stevens (Circle II Circle)
Caterina Nix (Cati Torrealba)

De volgende muzikanten werden daaraan toegevoegd.
Antti Ikonen (ex-Stratovarius)
Nicolas Jeudy
Tuomo Lassila (ex-Stratovarius)

Een droom line-up zou je het op zijn zachts zeker mogen noemen. Het album bevat 11 tracks waar er met een ouderwetse opener begonnen wordt.Angelsoftheapocalypse1
De stem van Fabio galmt door je speakers, enkel en alleen zijn stem vormen de track “Song for Eden”. Met ” Jerusalem is Falling” mogen we dan eindelijk echt vast start.
Met een overmacht aan geluid komt de speakers uit met daarboven de herkenbare stem van de Rhapsody on Fire zanger. Met vrolijke toetsendeuntjes tussendoor waar je je al snel headbangend in een festivalmassa. Waar we vorig jaar het project Lingua Mortis Orchestra  met Henning Basse hadden, is dit wellicht de mogelijkheid voor het project om te stralen op grote metal festivals. Als iedereen tijd heeft heet dat dan maar toch.
De fijne gitaarsolo van Timo laat nog wel even weten wie de baas van het project is maar loopt soepel weer over in de korenzang met daar naast de vocalist van het stuk.
Dan is het tijd voor “Design The Century”, wie weet met een knipoog geschreven op Epica’s meesterwerk Design your Universe, al wordt deze wel ingezongen door niemand minder dan onze eigen Floor Jansen. De zangeres maakt een prachttijd door, op tour met Revamp in Amerika, klaar voor haar werk bij Nightwish waar ze vorig jaar ook al een tourtje mee mocht doen maar vanaf heden dan echt is toegevoegd aan de band en nu dit. Na een epische intro is haar stem direct herkenbaar en al is het misschien niet haar beste werk ooit klinkt het heel erg gaaf. Het nummer klinkt af en toe erg dof en mag een stuk scherper live gaan klinken maar is desalniettemin een toevoeging van het album.


“Rise of the 4th Reich” begint met een effect en klinkt doom(ish). Een koor, een schreeuwende David DeFeis en donkere klanken vormen het een gaaf geheel. Dit nummer laat van zich spreken doordat het verhaal zich juist hier van zich laat spreken, niet alleen door het stuk wat te horen is dat Bush tijdens zijn ambtsperiode sprak.
Snel verder met een fijnere vrolijkere klank in “Stargate Atlantis”. Een vrolijkere drumritme klinkt al snel met daar overheen een scherpe gitaarklank. Op dit nummer doen Fabio en Caterina de vocalen verzorgen en zorgt ervoor dat het een fijn duet wordt. Soms het je het gevoel dat het album nog aan iets ontbreekt, een verfijning wellicht, alsof het nog niet af is. Het kan natuurlijk ook aan m’n speakers of gehoor liggen maar af en toe lijkt er iets te ontbreken. De drums tikken lekker door en worden wederom vergezeld door het gitaarwerk van de meester hemzelf.

RevampIn “The Paradise Lost” wordt je meegenomen door Floor en een korenzang. Het klinkt als een duet met nog een zangeres maar kan dat niet helemaal plaatsen.
Het concept wordt weer lekker gevolgd en met een gitaarsolo’tje is Timo ook weer de man natuurlijk. De snelheid die de tracks met zich meedragen zorgen ervoor dat je je niet verveeld. Het is een vele sterkere track van Floor’s vorige en haar stem komt er veel beter uit. Heel fijn om te horen.
Bij “You ll Bleed Forever” wordt je meegenomen in een ballade door Caterina. Even een rustig momentje op de cd zullen we het maar noemen en ook hier een scherpende gitaarsolo ingebouwd die zeker niet misstaat. Al is bijna 6 minuten wel erg lang voor een rustige track op een album die 51 minuten duurt.
Gelukkig gaan we bij de volgende track, de achtste alweer, lekker snel van start “Neon Sirens” hakt er meteen fijn in. Scherpe gitaren en hardere drum helpt om de boel weer op snelheid te krijgen. Zachary Stevens aan het roer voor het eerst en voor het laatst. Zijn fijne stem zorgt ervoor dat het als een single doet Epicaklinken en meteen een stuk catchy-er is.
Dan is daar toch eindelijk de eerste track met Simone Simons. Een track waar wellicht vele op zaten te wachten, een rustige ballade past namelijk erg bij haar stem.
” High Above Of Me” wordt begeleid door een zacht klinkende piano en doet je een beetje terugdenken aan het oude Epica waarbij een ballade nog een echte ballade was.
Een tweede stem voegt zich erbij en zorgt voor een bijzonder mooie duet. Maar zoals ik al zei, ballades zijn geen ballades meer in de metal en dus ook hier wordt na ruim drie en een halve minuut de beuk er nog even ingegooid. Desondanks een zeer mooie track ook al weet ik niet wie die tweede stem nu is.

Kamelot Effenaar Eindhoven 02-11-2012Op naar het sluitstuk, het meesterwerk, het stuk waar veel vocalen bij elkaar komen en de ruimte wordt genomen met een speelduur van ruim 9 minuten.
Een voorbeeld voor vele, hoe een track op te bouwen, pas na twee minuten vocalen erin gooien gewoon eerst zelf een meesterwerk schrijven.
Vocalisten Simone, Floor en Elize worden hierin samengebracht en samen met het koor klinkt het krachtig en overweldigend.
Episch, krachtig, dramatisch, engelenzang meer woorden weet ik niet om deze track te omschrijven. Het is prachtig.
Dan is er nog een track over, oneerbiedig gezegd, de outro “Garden of Eden”. Met een tijdsduur van iets over de twee minuten en bijgestaan door enkel en alleen de muzikanten is het een schitterend werk geworden. Met een muziekdoosje-achtige klank eindigt dan ook dit album en gaat het als een nachtkaars uit.

Het album is, ondanks de kleine “foutjes”, een geweldig werk geworden. Iets waar iedereen die eraan heeft meegewerkt trots mag zijn.
Wellicht waren door de hoge verwachtingen niet aan alle die eisen voldaan maar dat geeft helemaal niks.
Luister hem vaker, zet hem op repeat, luister je favoriete tracks en het is echt een toevoeging aan je cd collectie.

Het album is vanaf nu verkrijgbaar op Itunes (nog geen 10euro!) of via WOWHD (nog geen 13euro!).
Wil je meer weten over de band check dan onderstaande links.

Website
Facebook
Frontiers

 

Review: Tuomas Holopainen – The life and times of Scrooge

ImageBy Gerianne Meijer

It might seem like a strange combination: the brains behind a symphonic metal band making a solo album centered around a fictional character. However that is exactly what Tuomas Holopainen has done. He has made an album about Scrooge McDuck called The life and times of Scrooge. If the instrumental tracks of his band Nightwish are anything to go by, this should be a very nice concept album. Holopainen takes care of the keys here, but for almost everything else he has enlisted the help of some nice musicians.

In the first track ‘Glasgow 1877’ vocalist Alan Reid shows his storytelling talents with a very nice spoken word. The Scottish accent is very fitting and the female vocals of Johanna Kurkela and Johanna Ilvanainen are both beautiful and complement each other. The song is soft and atmospheric and builds up nicely with good orchestral arrangements. The song is heavily influenced by a Scottish feel and sets the tone nicely. ‘Into the West’ is more bombastic and features some guitar, but always in a tasteful, soundtrack way. There are creative elements of country woven through the song and the vocals of Johanna Kurkela are more mature here. The keys are very present as well, making it a well rounded out song full of surprises.

‘Duel and Cloudscapes’ has more tension and is probably the most reminiscent of Nightwish because of the featured choir and the bombastic sound. It is fast paced, with a change of tone toward a more comical style in the middle of the track. Toward the end epic dark sounds return however and they smooth out the road to ‘Dreamtime’. This opens with a real didgeridoo, giving it a strange, folky feel immediately. The keys are dreamy, which was to be expected. The drums build up tension and the soaring, haunting vocals by Johanna Kurkela add just the right touch of mystique. It is a bit repetitive though and doesn’t have a real climax to it. It is a suspenseful track, probably as suspenseful as ‘Cold heart of Klondike’ is emotional. The piano there is fast paced and the choir and strings build up in a bombastic way. The male vocals by Sonata Arctica’s Tony Kakko are emotional and powerful and they make the track stand out immediately. The added flute makes it even more beautiful and this track is quickly becoming one of my favorites. That is until ‘ The last sled’ takes it up a notch. This has to be one of the best tracks, with spoken word, beautiful female vocals and a finely interwoven piano. The song is very emotional and brought tears to my eyes the first listen. ‘Goodbye Papa’ is thankfully a bit softer and lovelier with a wondferful piano melody.

‘To be rich’ is again more dramatic with wailing vocals and a magical piano. Unfortunately it is too short for my liking. The long ‘ A lifetime of adventure’ makes up for this though and again features shining female vocals that pull on the heart strings as well as a soaring guitar solo. ‘ Go slowly now, sands of time’ also has a nice guitar and very fitting male vocals combined with female vocals. It is calm, soothing and it would have been a very fitting ending, were it not for the alternative version of ‘ A lifetime of adventure’ that actually closes the record.

Therefore the ending must be the thing I like least about this record. Repeating a song that is already on there feels unfinished somehow and it is not how I would end a record like this. That said The life and times of Scrooge is a very well put together album and it should appeal to a broad range of music lovers. Once again Holopainen shows that, not unlike Scrooge himself, everything he touches turns to gold. By listening to this album the world seems to be that little bit more beautiful and that is a true accomplishment.

Tracklist:
1. Glasgow 1877
2. Into the west
3. Duel & Cloudscapes
4. Dreamtime
5. Cold heart of Klondike
6. The last sled
7. Goodbye, Papa
8. To be rich
9. A lifetime of adventure
10. Go slowly now, sands of time
11. A lifetime of adventure (alternative version)

Line-up:
Tuomas Holopainen – Keyboards, piano
Troy Donockley – Uilleann pipes, Low whistles, Bodhran
Mikko Iivanainen – Guitars, Banjo
Dermot Crehan – Violin
Teho Majamäki – Didgeridoo
Jon Burr – Harmonica
Johanna Kurkela as “Glittering” Goldie O´Gilt
Johanna Ilvanainen as The Narrator and Downey O´Drake
Alan Reid as Scrooge McDuck
Tony Kakko as Storyteller

Links:
Website Tuomas Holopainen